No Work with Pay

nakakatuwa!

i've been here for almost 2 weeks na, but i still have nothing to do. tuloy pa rin ang turista mode ko. hala, sige, print na lang ng print ng mga tourist maps ng osaka. o di ba? turista by nature talaga.

yesterday, pumunta kami sa isang meeting somewhere near osaka station. and nadaanan namin ang osaka science museum. ang ganda ng ****. pinag-isipan talaga ang building. 'di lang kami pumasok kasi wala na time, malalate kami sa meeting. you know na dito, lahat ontime. o di kayay before the time. at meron ding overtime. heheh... corny!

during the meeting, humahanga na talaga ako sa mga bossing namin. sa dami ba naman ng pwede nilang gawin sa pera at sa oras nila, bakit sa mga katulad ko pa sila nag-iinvest. hindi ko naman sinasabing wala akong kwenta, bcoz i know and secure na with what i'm worth. it is just that feeling ko lang na ang swerti ko at nakameet ako ng mga taong tulad nila. kasi ang hirap talagang maghanap ng trabaho dito if wala kang kilala who has the guts and the talent like them. sana, mahanapan na kami ng work.. para di naman masyadong nakakahiya na... heheh...

ang laki-laki ng osaka. very urbanized. pero malinis. pag-uwi namin, dumaan kami sa hankyu san ban gai. (hankyu 3rd avenue). avenue no? pero underground po ito.. heheh... lahat andito. kung sa pinas pa ay para itong Ayala/SM... pero feeling ko mas malaki pa dito. kasi parang walang katapusan. lakad ka lang ng lakad sa mga shops, restos, etc.... then ang daming tao. now i know kung bakit di ko masyadong kita ang tao sa mga streets. nasa underground pala ang karamihan.. actually pwede na di ka masinagan ng araw eh.. kasi lahat-lahat ay nasa underground na nga. (well, observation ko lang po yan.)

sa pamamasyal, nakabili tuloy ako ng bag na 1000 yen. original price is 6800. that's why i love shopping here... pag sale, sale talaga. heheh... parang hindi ka talaga manghihinayang sa pera mo. heheh.. i like my bag. made in italy and ang gaan gaan. ewan ko kung paano nilang nagawang pagaanin ang mga things ko. :D hala, mura wala na gyud ni tagamay ai, shopping na sad ni sa weekend.. hahah!!! ang saya ng buhay...

pero minsan napapaisip din ako kung ano kayang mangyayari in the next few weeks? hindi naman siguro cool na for 1 year ay "no work with pay" pa rin. paano na ang career ko?? hahah saan kaya ako mapadpad? hmmm.. medyo may kaba.. baka mapauwi akong bigla sa pinas.. hahah.. naalala ko nuon, sa dihang nahubog ko during college years, na ingon nako nga ayaw saba sa amoa teacher... pero karon, wala man koy mapinpoint na dili pasabaan uy... i am no longer liable to anyone. this is my life. if i fail, i dont care na man kung kinsa makahibalo. miari ko diri to try things na unknown gyud ang result. mura ba ug im taking this big risk for myself. kay di ba wala man juy nakasayud kung unsa mahitabo. but i'm just glad i did it. :D

pero at least we dont have to worry, we were told na they have the money to pay us for the next 30 years even if wala silay makit-ang work.. imagine??? where in the world can you get that kind of consoling? i was really blown away! i'm sure, daghan2x pay mahitabo diri, in this part of the world...

to all the pipol who helped me in making this decision, okii ni!